ใช้ใจมอง "เพื่อน"

คุณเชื่อในพรหมลิขิตมั้ย ?

ถ้าไม่..

      แล้วอะไรล่ะ  ที่ทำให้เรามาพบกับคนหลายคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน

ถ้าไม่ 
      แล้วอะไรล่ะ  ที่ทำให้เราถูกชะตาจนเรียกคนๆนั้นว่า

         “ เพื่อน ”

.......เพื่อน...……………….

คนๆนึงที่ครั้งนึงก็เป็นได้แค่... คนแปลกหน้าคนหนึ่ง

เวลา ผ่าน เวลา คนแปลกหน้าคนนั้นก็กลับกลาย มาเป็นคนที่เรา “ไว้ใจ”

....... เพื่อน …………………

คนที่พร้อมอยู่กับเราเสมอๆ  ไม่ว่า สุข ทุกข์  เหงา เศร้า

…….. เพื่อน ...................

คนที่พร้อมแชร์ความรู้สึกต่างๆ  โดยไม่เคยเอ่ยปากว่า
“ ถ้าทำอย่างนั้นแล้วฉันจะได้อะไร ”
 
....…... เพื่อน ……......

คนที่ไม่เคยสนใจว่าเราจะหน้าตาดี มีสกุล

ร่ำรวย ยากจน สูง ต่ำ ดำ ขาว หรือไม่

.............เพื่อน................ 

คนที่ไม่เคยเสแสร้ง แกล้งทำ

...............แต่...... เพื่อนตาย หายากเหลือเกิน

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่า  คนๆนี้
เป็นเพื่อนตายของเราหรือไม่

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่า  คนๆนี้
เป็นคนที่พร้อมจะเคียงข้างเราเสมอไปมั๊ย

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่า  คนๆนี้
จริงใจกับเราแค่ไหน

ทั้งหมดนี้ เราใช้ “ ตา ” มองไม่เห็น

.............แต่............

ทั้งหมดนี้เราใช้ “ ใจ ” มองเห็นได้

เมื่อบทความ ล่วงเลยมาถึงตอนนี้ คุณล่ะ ?

ใช้ตามองเพื่อน  หรือ ใช้ใจมองเพื่อน

เราบอกไม่ได้ว่าคนๆไหนดี ไม่ดี

จนกว่า...

เราจะมีโอกาส รู้จักกับคนนั้น แล้วใช้ใจ ของเราสัมผัส

การคบใครสักคน คบเพียงกายก็ไร้ประโยชน์

แต่... การคบใครสักคน จำเป็นต้องคบกันด้วยใจ

วันนี้.... คุณ ใช้อะไร คบเพื่อนของคุณ

อย่าบอกนะ ว่าคุณก็เป็นคนที่คบเพื่อน  

แค่ตา...... เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น

คุณก็คงเป็นคนที่ไม่น่าคบคนหนึ่ง

.....สำหรับคนที่ได้รับเมล์ฉบับนี้

คุณ..โชคดีจัง ที่มีเพื่อนรักคุณ และ คบคุณด้วยใจ

อย่าลืม..... ส่งเมล์ฉบับนี้ ให้กับเพื่อนที่คุณ รักด้วยใจ

ที่สำคัญ ส่งมันกลับไปให้เพื่อนคนที่ส่งมาให้คุณ  ......

เพื่อบอกกับเค้าว่า

 “ คุณดีใจที่มีเพื่อนอย่างเค้าเช่นกัน”

รักเพื่อนเสมอ

ไม่ว่าเพื่อนจะอยู่ที่ไหนมิตรภาพยังคงเดิม

ขอแค่  1  นาที 

...ชายหนุ่มไฟแรงมุมานะทำงานอย่างมุ่งมั่น
เขามีความฝันจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์กับแฟนสาว
 เธอจะมารอการกลับมาหน้าประตูบ้านเขาทุกวัน
เขาพบเธอยิ้มแย้มต้อนรับสนทนากันและเธอก็กลับไป
วันนี้เขากลับช้ากว่าปกติมาก แต่แปลกที่ยังเห็นเธอยืนรอเช่นทุกวัน

"โทษทีนะที่รัก วันนี้มีงานด่วนเลยกลับช้า"
เธอยังยิ้มให้เขา "คุณทำงานจนมีรถ มีบ้านอย่างที่ตั้งใจแล้ว
ทำไมยังทำงานหนักอีก"
"ผมอยากมีบ้านที่มีบริเวณมากกว่านี้ รถที่ดูโอ่อ่ากว่านี้..เพื่อคุณนะจ้ะ"

......................................
เวลาผ่านไป 1 ปีหญิงสาวมาบ้างไม่มาบ้าง
แต่เขาไม่มีเวลามาใส่ใจกับเรื่องนี้
วันหนึ่งเธอเอ่ยถามเขา
"คุณมีเงินพอจะซื้อบ้านหลังใหญ่รึยัง"

"ขอเวลาอีกหน่อย ผมอยากซื้อแหวนวงใหม่มาเปลี่ยนให้คุณ"
เขาจุมพิตมือที่สวมแหวนทองวงเล็กเบาๆ
"ฉันบอกหรือว่าอยากได้แหวนวงใหม่"
"ผมอยากให้สิ่งที่ดีที่สุดเสมอ..ที่รัก"
....................................
3 เดือนแล้วที่เขาไม่เห็นเธอหน้าประตูบ้าน

วันนี้เขามีบ้านหลังใหญ่จึงตัดสินใจลางาน1วันเพื่อไปหาเธอ
เขาขับรถคันหรูผ่านเส้นทางที่ขรุขระอย่างยากลำบาก
"นี่คุณต้องเดินผ่านทางเส้นนี้มาหาผมทุกวันเหรอ.."
เมื่อมาถึงแม่ของเธอออกมาต้อนรับและมอบกล่องไม้ใบหนึ่งให้เขาและบอกทางไป

สถานที่ที่เขาจะพบเธอได้
เนินเขาเล็กๆรายล้อมไปด้วยดอกไม้
แท่นหินสลักชื่อหญิงสาวตั้งอยู่กลางเนิน
มือสั่นเทาเปิดกล่องไม้อย่างช้าๆ ข้างใน

อัดแน่นไปด้วยกระดาษแผ่นเล็กเขาเริ่มอ่านข้อความทีละใบ
 "วันนี้คุณกลับมาช้า ฉันรอ2ชม.ไม่เป็นไร ฉันรักคุณ"
"วันนี้ฝนตกฉันยังรอแม้ไม่เจอคุณ แต่ฉันยังรักคุณ"
"ฉันเริ่มป่วยจนไปหาไม่ได้คุณคงไม่ทันสังเกต แต่ฉันยังรักคุณ"
"วันนี้คุณบอกจะเปลี่ยนแหวนวงใหม่..
คุณคงลืมว่าฉันตอบแต่งงานกับคุณเพราะแหวนวงนี้ ฉันยังรักคุณ"
"ฉันป่วยมากจนไม่อาจไปพบคุณได้..

ภาวนาให้คุณรู้สึกตัวสักทีว่าฉันแค่ต้องการคุณ เพราะฉันรักคุณ"

......ชายหนุ่มเรียนรู้แล้วว่าบางทีสิ่งที่เขาไขว่คว้ามาตลอดชีวิต
อาจเทียบไม่ได้ กับสิ่งเล็กน้อยที่เขาเคยได้รับจนเป็น

เรื่องปกติของทุกวัน รถคันหรูแล่นไกลออกไป
มีเพียงกล่องแหวนเพชรราคาแพงหน้าหลุมศพ
ที่ดูไม่เหลือค่าอะไรสำหรับเขาอีกต่อไป

ผมมีบ้านหลังใหญ่แต่คงกว้างไปสำหรับอยู่คนเดียว
ผมมีรถราคาแพงแต่ไม่รู้จะขับพาใครไปไหน

ผมมีเวลาอยู่กับงานครึ่งชีวิตแต่ไม่เคยมีเวลาที่จะได้อยู่กับคนที่ผมรัก
ตอนนี้ ผมมีเงิน มากมาย แต่ไม่อาจซื้อเวลา
เพียง 1 นาที ที่ จะ บอก รัก เธอ

                "ความรัก" ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มนุษย์มีอยู่มากมายราวกับว่าจะไม่มีวันหมด
แต่สิ่งที่มนุษย์มีอยู่จำกัดจนดูเหมือนคับแคบเห็นแก่ตัว ก็คือ "ความอดทน"
ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้อง "อดทน" กับปัญหาต่างๆ รอบข้าง เพื่อรักษาความรักนั้นไว้ให้ยั่งยืน

แต่ในทิศทางตรงกันข้าม
เมื่อใดที่สิ้นรักเมื่อนั้น "ความอดทน" ก็หามีไม่
สิ่งใดที่เคยทนได้ก็กลับแปรเปลี่ยนไป
สิ่งใดที่เคยเห็นดี เห็นชอบ กลับกลายเป็นขวางหูขวางตา
ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายหนึ่งกระทำต่อตนอย่างเสมอต้นเสมอปลาย
ท้ายที่สุดเราเป็นฝ่ายทอดทิ้งให้ความรักนั้นต้องจบลง

บางครั้งความรักนั้นอาจจบลงทั้งๆ ที่ความรู้สึกรักของเรายังมีอยู่เต็มหัวใจ
เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า
จนกระทั่ง "ความอดทน" บอกให้เราต้องไป...ไปทั้งที่ยัง "รัก"
เพราะหากรักแล้วต้องเจ็บ ต้องช้ำ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึง
"การจากไปในวันนี้เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ในวันข้างหน้า"
อย่างนั้นมิใช่หรือ

"หากรักแล้วต้องร้องไห้ไปตลอดชีวิต
ตนขอเลือกที่จะร้องไห้สองสามวันแล้วยิ้มไปตลอดชีวิตที่ดีกว่า"

สุดท้ายก็ขั้นอยู่กับตัวเองแล้วล่ะนะ
ว่าจะร้องไห้ไปตลอดชีวิต หรือร้องไห้แค่วันนี้แล้วยิ้มไปตลอดชีวิต
ชีวิตเรา ๆ สามารถเลือกเองได้จริงมั้ย?

"คนร่วมทาง"
คนเราคบหาร่วมทางกัน มีค่าตรงที่รู้จักกัน
คนเรารู้จักคุ้นเคยกัน มีค่าตรงที่รู้ใจกัน
คนเรารู้ใจกันแล้วจากกัน มีค่าตรงที่อยู่ในความทรงจำที่ดีของกัน

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าจะรักอย่างไรก็อย่าให้ตาบอดเสียล่ะ
เมื่อวันหนึ่งความอดทนบอกเราว่าถึงเวลาแล้ว
ก็ควรจะรับฟังไว้บ้างแล้วกัน เราเป็นผู้กำหนดชีวิตของเรา

บ่อยครั้งเคยสงสัยว่า . . .

ทำไมเราถึงเลือกที่จะบอก . . . รัก . . . คนหนึ่ง

ในขณะที่อีกคน กับบอกแค่ว่า . . . รู้สึกดีๆ

ใครคนหนึ่ง . . . เคยบอกไว้ว่า

"ค ว า ม รู้ สึ ก ดี ๆ มั น มี อ ณู ที่ เ ล็ ก ก ว่ า ค ว า ม รั ก"

มันสามารถแทรกซึม ผ่านช่องว่างของหัวใจ
. . . เติมเต็มสิ่งที่ขาดหายได้ . . . มันสามารถแทรกซึม ผ่านช่องว่างของหัวใจ
. . . เติมเต็มสิ่งที่ขาดหายได้ . . .

มันคล้ายกับ เมล็ดพันธุ์เล็กๆของ ความรัก
รดน้ำพรวนดิน ใส่ปุ๋ย ให้แสงแดดที่พอเหมาะ
เอาใจใส่ ดูแล ทะนุถนอม สักวันเมล็ดพันธุ์นั้น

. . . จะเติบใหญ่กลายเป็น . . . "ต้ น ไ ม้ แ ห่ ง ค ว า ม รั ก"

ในขณะเดียวกัน . . .เรารักใครหนึ่งคนอยู่แล้ว

แต่กับรู้สึกดีๆ กับใครอีกหลายคน นั่นคืออะไร?

เหตุผลนะเหรอ  . . .  เพราะโลกนี้ ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ
คนหนึ่งคนไม่สามารถเป็น และให้ทุกอย่างๆ ที่เราต้องการได้
คนที่รัก . . . อาจไม่ใช่คนๆ เดียวที่เข้าใจเรา
คนที่รัก . . . อาจไม่ใช่คนๆ เดียวที่ใส่ใจเรา
คนที่รัก . . . อาจไม่ใช่คนๆ เดียวที่เชื่อใจเรา

เมื่อมีใครมาเข้าใจ ใส่ใจ เชื่อใจ มีหรือจะไม่รู้สึกดี
หัวใจก็ย่อมไหวเอน . . . เชื่อเถอะว่าเป็นทุกคน
. . . ถ้าไม่โกหกตัวเอง . . .

ค ว า ม รู้ สึ ก ดีๆ...อาจเกิดขึ้นกับใครบางคนในช่วงระยะใด
เวลาหนึ่ง อิ่มใจ สุขใจ ประทับใจ อยู่ใกล้แล้วมีความสุข

 ใ น ข ณ ะ ที่ ค ว า ม รั ก...เกิดจากความผูกพันทางใจ สุข ทุกข์
เราร่วมรับรู้ ไม่ใช่แค่ระยะเวลาช่วงใดช่วงหนึ่งเท่านั้น

ในเมื่อโลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ . . . เราเองก็ไม่สมบูรณ์แบบ
จงยอมรับในความไม่สมบูรณ์แบบ . . . ของกันและกัน 

ค ว า ม รู้ สึ ก ดีๆ...อาจเกิดขึ้นกับใคร ตอนไหน เมื่อไหร่ก็ได้

แ ต่ ค ว า ม รั ก...มันเกิดจากกระบวนการซับซ้อนของหัวใจ
ต้องใช้เวลาในการถักทอ สายใยเบาบางนั้นขึ้นมา

มันอาจเป็นความรู้สึก . . . พิเศษๆ ละม้ายคล้ายกัน

 แต่ ในเชิงความหมาย แตกต่างแน่นอน. . .

ก็แค่คนมาทีหลัง....จะให้ฉันทำยังไง ...........................................................................ตอบฉันที 

สวัสดีสายลม

วันนี้เจ้าจะโปรยพรมไปถึงไหน

จะฝากพัดพาความเยือกเย็นในหัวใจ

ส่งความนัยเป็นถ้อยคำ "ฉันคิดถึงเธอ"

สวัสดีแสงแดด

วันนี้เจ้าจะแผดเผาใจใครไหม

ขอความร้อนเปลี่ยนเป็นอบอุ่นละมุนละไม

ถึงคนไกลที่ห่วงหาและอาทร

สวัสดีสายฝน

วันนี้เจ้าจะพร่างพรม ณ เวลาไหน

หอมดินอุ่น กรุ่นไอน้ำ ชุ่มฉ่ำใจ

ช่วยส่งความห่วงใยให้ฉันที

สวัสดีจันทร์เจ้าขา

ถึงเวลาเดินทางของราตรีกาลแล้วใช่ไหม

ทำหน้าที่ส่องแสงนวลยวนหัวใจ

ดาวกระพริบพร่างพรายเต็มนภา

การเดินทางของความคิดถึง

สิ้นสุดในช่วงเวลาหนึ่งที่ฉันฝากไว้

ส่งความรุ้สึกไปกับองค์ประกอบของใจ

เธอคงได้รับแล้วใช่ไหมคนดี..

ไม่สามารถทอใจให้เป็นผ้าห่ม

แต่โอบกอดไปกับดาวพราวพร่างพรม

ขับกล่อมเธอยามนิทรารมณ์ให้ฝันดี

นี่แหละความคิดถึงของฉัน

ส่งผ่านไปทุกวันในทุก ๆ ที่

แวะมาทักทายให้ฉันได้รู้สึกดี ๆ

พร้อมส่งผ่านความรู้สึกดี ๆ ให้เธอทุกวัน

ความรัก .. มีชีวิต

เติบโต..งอกงามได้เช่นเดียวกับดอกไม้

ต้องการการดูแล เอาใจใส่ รดน้ำ พรวนดิน

.

หากเราอยากได้ดอกไม้สักดอก...

ก็คงต้องลงทุนปลูกต้นไม้ขึ้นมาสักต้น

แล้วศึกษาธรรมชาติของต้นนั้นว่าเป็นอย่างไร

ต้องการดินแบบ ไหน  สภาพอากาศเช่นไร ทนแดด ทนฝนหรือไม่

แล้วก็ปรับสภาพแวดล้อมเหมาะสม...

.

หากอยากได้ ค วา ม รั ก....

ก็ต้องลงทุนมอบความรักให้กับใครสักคน

แล้วศึกษาว่าธรรมชาติของความรักเป็นอย่างไร

ทนสภาพแวดล้อมอย่างไรได้บ้ง

แล้วก็รัก ในแบบที่ความรักควรจะเป็น

.

ดอกไม้จะมีระยะเวลาของมัน

เมื่อถึงเวลา...ต่อให้ดูแลอย่างดีแค่ไหน

ก็ยังต้อง ร่วงโรย และ เหี่ยวเฉา

.

แต่ความรัก มีวงจรชีวิตที่ ยืนยาว กว่า

สามารถ อยู่ได้นานมากกว่า ถ้าดูแล...

ด้วยความเข้าใจในธรรมชาติของความรักนั้น

ความรัก จะไม่มี วันตาย

ความรักยากที่จะเข้าใจ

ความรักบางครั้งก็แปลกเวลาเราวิ่งตามบางครั้งมันก็มักจะวิ่งหนีเรา

พอเราเหนื่อยและท้อไม่อยากจะตามมัน
เจ้าความรักนี่กลับมาหยุดอยู่ใกล้ๆเรานี่เอง
ฤาเราอาจจะเปรียบความรักได้กับเงาของมนุษย์
ที่ไม่อาจแยกออกจากกันได้

ตราบที่เรายังมีชีวิตคงยากที่จะหลีกเหลี่ยงที่จะมีรัก
หลายคนคงพยายามที่จะให้คำจำกัดความกับความรัก
แต่แท้จริงแล้วคงยากที่จะจำกัดขอบเขตของความรัก
เพราะเราคงไม่สามารถใช้ข้อกำหนดอะไรมาเป็นตัวกีดกั้นความรัก
ไม่ว่าจะเป็น เชื้อชาติ ศาสนา อายุ หรือ แม้แต่เพศก็ตาม
ถ้ามีคำถามว่าเมื่อไหร่ความรักจะเกิดขึ้นกับเราคงยากที่จะตอบ
แต่เราจะทราบด้วยสัญชาติญานเอง
ว่าเมื่อไหร่ความรักกำลังเข้ามาเยี่ยมเยือนเรา
ในชีวิตคนเรานั้นคงไม่บ่อยครั้งนักที่เราจะได้สัมผัสความรู้สึก
ว่าได้รักใครหรือกำลังถูกรักโดยใครบางคน

อย่างไรก็ตามคนทั่วไปต่างมุ่งหวังที่จะอยู่ในอารมณ์
ที่จะรักใครมากกว่าที่จะถูกรักโดยใคร
ที่เป็นเช่นนี้เป็นเพราะว่ามนุษย์เราเคยชินกับการเลือก มากกว่าที่จะถูกเลือก
แต่ไม่ว่าจะเป็นอารมภ์ใดก็ตามกล่าวได้ว่าเป็นความรู้สึกที่ดีทั้งสิ้น
มีมนุษย์หลายคนที่เกิดมาโดยไม่รู้จักหรือสัมผัสกับความรัก
หรือบางคนไม่แม้แต่ที่จะรักใคร อารมภ์ความรักเป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อนมาก
ไม่สามารถสอนกันได้ แต่สามารถสื่อสารกันได้ด้วยความรู้สึกล้วนๆ

ดังนั้นเมื่อใดความรักได้ผ่านเข้ามาเยี่ยมเยียมและได้จากเราไป
จงอย่าเสียใจ เพราะนั่นทำมันให้ท่านได้สัมผัสความวิเศษสุด
ในความเป็นมนุษย์อย่าสมบูรณ์แล้ว
อย่างไรก็ตามอย่ากลัวที่จะรักอีก
และอย่าพยายามสร้างขอบเขตและข้อจำกัดในรัก
เพราะมิฉะนั้นเราอาจจะไม่พบและไม่เจอะเจอมันอีกเลย...

                              อย่ามองข้ามใครคนนึงไป...เพียงเพราะหาเหตุผลที่จะรักไม่ได้

ระหว่างเรา........

ระหว่างเราดูเหมือนใกล้กัน

แต่ไม่มีวันมองเห็นหัวใจ

ระหว่างเรามีอะไรคล้ายฝนพรำ

ที่ไม่มีวันที่จะร้างลาไป

ไม่มีทางรู้  ว่าวันไหน

จะเป็นวันที่สดใสของเรา

เมฆดำยังคงวนเวียน

มืดมนยังตามเป็นเงามันปวดร้าวหัวใจ

บอกตัวเองว่าเป็นไปไม่ได้

บอกตัวเองว่าเราสองคนช่างต่างกัน

บอกตัวเองว่าใจต้องเก็บเธอไว้เพียงแค่ฝัน

ระหว่างเราได้แค่นั้น  ได้แค่เก็บรักไว้ในหัวใจ

ระหว่างเราราวฟ้า  กับดิน

ไม่มีปีกบินไปยังฟ้าไกล

ระหว่างเราต้องคอยห้ามใจ

ต้องคอยปิดบังไปถึงเมื่อไหร่

ไม่มีทางรู้  ว่าวันไหน

จะเป็นวันที่สดใสของเรา

เมฆดำยังคงวนเวียน

มืดมนยังตามเป็นเงามันปวดร้าวหัวใจ

บอกตัวเองว่าเป็นไปไม่ได้

บอกตัวเองว่าเราสองคนช่างต่างกัน

บอกตัวเองว่าใจต้องเก็บเธอไว้เพียงแค่ฝัน

ระหว่างเราได้แค่นั้น .... ได้แค่เก็บรักไว้ในหัวใจ

เม้นให้  โหลดให้ด้วย  จะขอบคุณเป็นอย่างสูง