--AoF_ApP--'s profile°.•°•.★ AoF_@pP 'S Mem0r...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    September 30

    To LOVE is to GIVE - ความรักคือการให้

     

    เมื่อคุณรักใครสักคน จงบอกเขา บอกไปเลยดังๆ ว่า คุณรักเขามากมายแค่ไหนอย่าปล่อยจนถึงวันที่เขาไม่อยู่ให้คุณบอกรัก
    อันความรักไม่ใช่เรื่องยากที่จะได้มา และมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรักษาความรักนั้นให้อยู่เป็นนิรันดร
    คําว่ารักใครก็พูดได้ แต่สิ่งสําคัญกว่านั้นคือรักที่รักจริงๆ จากหัวใจ
    ความรักที่แท้จริงเป็นอมตะ
    ความรักก็เหมือนเม็ดทราย เมื่อใดที่รีบคว้ามันไว้ เม็ดทรายนั้นจะไหลออกทางร่องนิ้ว แต่เมื่อค่อยๆ ประคองมันไว้ มันก็จะอยู่ในมือของคุณ และถ้าคุณถนุถนอมความรัก มันก็อยู่ในทุกช่องว่างในหัวใจเช่นเดียวกับเม็ดทรายที่อยู่ในกำมือ
    คุณต้องการความรักที่แท้จริง จากคนดีสักคน
    เมื่อต้องการรักที่แสนหวานจากใครสักคน
    คำพูดใดๆ ก็ไม่จำเป็นในที่ที่ความสัมพันธ์นั้นเกิดจากความรัก
    ความรักชนะทุกสิ่ง
    เมื่อความรักมาบรรจบ ความสุขก็เริ่มต้น
    จงอย่าไขว่คว้าหารัก จงให้รักตามหาคุณ
    คำว่ารักเป็นอักษรเพียง 4 ตัว ที่เรียงร้อยขึ้นมา ด้วยความหมายที่มากมายในคำนั้น
    ความรักไม่สามารถเห็นได้ด้วยด้วยตา แต่สัมผัสได้ด้วยใจ
    รักไม่สามารถมองเห็น หรือแม้แต่สัมผัส
    หลับตาลง รับรู้มันด้วยหัวใจ และใช้ความรู้สึกนี้เพื่อหาคู่แท้ของคุณ
    เมื่อคุณอยู่ในห้วงแห่งรัก...... ชีวิตก็เหมือนดั่งนิยายที่คุณอ่านไม่จบ
    เมื่อคุณรักใครสักคน...... คุณจะทำทุกอย่างเพื่อชนะใจเขา
    เมื่อมีรักแท้...... คุณก็พร้อมที่จะไปตามเสียงเรียกร้องของหัวใจ
    สิ่งที่สวยงามที่สุดมิอาจสัมผัสได้โดยการสัมผัสทางกาย......
    ทว่าต้องรับรู้ผ่านหัวใจ
    ความรักที่แท้จริงก็เหมือนกับเกมจิ๊กซอร์ ชิ้นส่วนทั้งหมดจะสามารถค้นพบตัวเองได้ ก็ต่อเมื่อแต่ละชิ้นสามารถหาชิ้นที่"ใช่"สำหรับตัวมันเอง
    การได้รักเป็นเพียงความว่างเปล่า...... การถูกรักเป็นเพียงแค่บางสิ่งบางอย่าง...... ส่วนการได้รักและการถูกรัก นั้นเป็นทุกอย่าง
    อันความรักไม่ใช่เรื่องยากที่จะได้มา แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนักที่จะรักษาความรักนั้นให้อยู่เป็นนิรันดร์
    การได้คิดถึงคุณ ทำให้วันของฉันสว่างไสว
    เมื่อไหร่ที่คุณรักใครสักคน จงบอกเขา......
    บอกไปเลยดังๆว่า คุณรักเขามากมายแค่ไหน......
    อย่าปล่อยจนถึงวันที่เขาไม่อยู่ให้คุณบอกรัก
    คําว่ารักใครก็พูดได้ แต่สิ่งสําคัญกว่านั้นคือรักที่รักจริงๆจากหัวใจ
    ถ้าคุณรักใครสักคน…จงเอาเขาไว้รอบตัวคุณแทนที่จะใส่เขาไว้ในใจ
    เพราะหัวใจสามารถแตกสลายได้…
    แต่ถ้าเขาอยู่รอบตัวคุณ เขาจะอยู่กับคุณตลอดไป………….

    --อย่ามาแสร้งแกล้งบีบน้ำตาให้เสียฟอร์ม--


     


     


       

    ไม่โกรธที่เธอ . . . เปลี่ยนแปลง
    แต่ . . . เกลียด ที่เธอเสแสร้งว่าห่วงหา
    ก็ได้ยินมากับหู . . . เห็นมากับตา
    ยังจะอ้างว่า . . . แค่เพื่อนธรรมดาได้ยังไง 

    อย่า . . .! เสแสร้ง แกล้งเสียใจ
    ด้วยการบีบน้ำตา . . . ให้รินไหล ในตอนนี้
    มีประโยชน์อะไร . . . ที่จะแสร้งเป็นคนแสนดี
    เมื่อธาตุแท้ที่เธอมี . . . ไม่ได้ดี . . . อย่างที่เธอเป็น
    แล้วจะบีบน้ำตา . . . ให้เห็นทำไม ให้เสียฟอร์ม

    ผิดหรือ?... ที่ห้ามใจตัวเองไม่ได้

     


     

              
      เรื่องความรัก . . . เมื่อมันจบลง
                มักต่างฝ่ายต่างคิดว่าอีกฝ่ายเป็นคนผิด

                โทษกันไปโทษกันมาว่า . . . ตัวเองไม่ผิด
                แต่ถ้าเรามานั่งคิดจะรู้ว่า . . . ไม่มีใครผิด หรือผิดทั้งคู่

                                  

                อยากบอกว่าสับสนไปหมดแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นกับเรา?
                ใครคือคนที่ผิด. . .
     
                เราหรือว่าเขาคนนั้นเราผิดที่เราไม่ห้ามใจตัวเอง. . .
                เราผิดที่เราหลงรักเขา. . .

                                  
               
     เราผิดเหรอ? . . . ที่ห้ามใจของตัวเองไม่ได้
                ทุกครั้งที่ผ่านมา เราเลือกที่จะเก็บมันเอาไว้กับตัวเอง. . .
                
    มากกว่าที่จะเอ่ยบอกใครคนนั้น
                ที่เราแอบรัก เพราะเรากลัว. .


                                  

                กลัว. . . ว่ามันจะไม่มีวันดีๆอย่างเมื่อวานอีกแล้ว 
                กลัว. . . ว่าความรู้สึกดีๆ ที่เขามีให้มันจะหมดไป
                กลัว. . . ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม

                แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ได้เห็นหน้า ได้พูดคุยบ้างก็ยังดี 
                
    . . . ไม่ต้องการมากไปกว่านี้เลย
                จนวันที่เรามีตัวจริง  ความรู้สึกนี้ก็หายไป

                                


                จนเกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่า. . . มันเป็นอย่างไร
                ลืมรสชาติของความเจ็บปวดของการแอบหลงรักใครสักคน
                โดยที่เขา ไม่มีวันรู้ว่ามันเป็นอย่างไร

                จนวันนี้ . . .วันที่เราได้เจอเขาคนหนึ่ง
                เหมือนคนทั่วๆไป ไม่มีอะไรเด่น 
                นอกจากความมีมนุษย์สัมพันธ์ดี ที่มีให้ 
              
      ความมีน้ำใจที่เต็มเปี่ยม
                ตลอดเวลาที่ผ่านมา  
                ความรู้สึกที่มันเกิดขึ้นระหว่างเรากับเขา

                            


                มันก็ระบุไม่ได้เหมือนกันว่าเป็นอะไร
              
      "เพื่อน" หรือ "คนพิเศษ"
                ทุกอย่างมันไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้น 
                ใช่ก็ไม่ใช่ จะไม่ใช่ก็ใช่
                ไม่อยากเออออไปเอง ว่าเขามีใจให้. . . ว่าเขาสนใจ

                เพราะเขายังทำแบบนี้กับอีก 10 คนอื่นๆ 
                ไม่ได้แตกต่างจากเราเลย  
                เขาผิด. . . แล้วผิดเพราะอะไรล่ะ ไม่รู้เหมือนกัน?
                
    ส่วนเราผิด. . . ที่มาคิดเกินเลยกว่าคำว่าเพื่อน
                ผิด. . . ที่ไม่ยอมห้ามตัวเอง. . .
               ไม่รู้เหมือนกันเพราะอะไร

                                  

                บอกตามตรงว่าเสียศูนย์มาก 
                เรียกว่าเสียการทรงตัวไปเลยล่ะ ณ ชั่วโมงนี้
                คิดไม่ออก บอกไม่ถูก และไม่มีอะไรจะพูดเลยแม้แต่คำเดียว
                มันตื้อๆๆ ตึ๊บๆๆยังไงบอกไม่ถูก เหมือนโดยไม้หน้าสามตีหัว 
                สุดท้ายมันเลย กลัว. . .  แต่ไม่รู้ว่ากลัวอะไรเหมือนกัน

                และแล้ว. . . วันนั้นก็มาถึง
                วันที่เราเจ็บสุดๆ กับคนที่เราแอบหลงรัก 
                และคิดว่าเขารักเราด้วย
               
     เขาพาใครมาแนะนำให้เรารู้จัก
                และบอกกับเราว่า…“นี่คือแฟนเรา”

                            

                ตอนนั้น. . . ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน
                ที่คิดว่าเขามีใจให้เรา. . .มันกลับไม่ใช่
                เราได้แต่ถามตัวเองว่า . . . 

                "ทำไมเขาไม่เลือกเรา" 
                "
    ทำไมเขาไม่รักเรา" 
                
    "ทำไมเขาทิ้งเราไปง่ายจัง" 
                "ทำไมความรักของเรา มันไม่มีค่าอะไรเลยเหรอ"


                               


               
     " ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทำไมเขาต้องทำดี 
                และเหมือนมีใจให้เรา"
                . . . และ ทำไมทำไมทำไม
                อีกนับล้านที่มันวิ่งไปมาจนแทบจะบ้า 
                จนสุดท้ายมันก็ยังไม่ได้คำตอบ . . .
                และมันยังคงเป็นคำถามที่ค้างคาใจ กับฉันจนกระทั่งทุกวันนี้

     

    ใครคนนั้น. . .ที่ฉันรัก


      

    ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครสักคน
    คนๆ นั้นจะรักเราตอบ
    แต่ถ้าเราเกิดมา. . .เพื่อที่จะรักใครหลายๆ คน
    เชื่อเถอะว่า. . .จะไม่มีใครรักเราจริงแม้แต่คนเดียว

    บางครั้งความรัก อาจเดินผ่านเข้ามาในชีวิตเรา
    เพียงครั้งเดียวและไม่หวนกลับมาอีก
    เราไม่อาจรู้ได้เลยว่า. . .
    ความรักครั้งนี้หรือครั้งไหน จะเป็นความรักครั้งสุดท้าย

    มีหลายคนที่เราตามหา. . .แต่ความรักก็กลับหนีไป
    มีหลายครั้งที่เราไม่สนใจ. . .แต่ความรักกลับเดินเข้ามา

    อย่า...อย่ามองข้ามใครคนหนึ่งไป
    เพียงเพราะหาเหตุผลที่จะรักไม่ได้
    อย่า...ถามหาเหตุผลเมื่อจะรักใคร
    แต่ให้ถามสัมผัสจากหัวใจว่า. . .รู้สึกอย่างไร

    อย่า...มองหาความรักด้วยสายตา
    แต่ให้มองหาความรักด้วยใจ
    อย่า...เชื่อคำว่ารักที่ได้ยินจากสองหูทั้งสอง
    แต่ให้เชื่อคำว่ารักที่ดังก้องมาจากความรู้สึก
    และส่วนลึกของหัวใจ. . .

    ความรักเป็นสิ่งที่มีค่า
    แต่มันจะไร้ ค่าถ้าไม่มอบให้ใคร
    หากวันนึงเราพบใครสักคน
    ที่มองเห็นคุณค่าความรักของเราแล้วล่ะก้อ
    มอบความรักให้เค้าไปเถอะ
    แล้วเราจะรู้ว่า. . .ความรักนั้นมีค่าและมีความหมายเพียงใด
     

    September 29

    --ฤดูกาลแห่งการสอบผ่านไป--ฤดูกาลแห่งการรอคอยคะแนนสอบตามมา...

    เมื่อฤดูกาลแห่งการอ่านหนังสือสอบผ่านล่วงเลยไปเกือบเดือน...
    ...และแล้วฤดูกาลแห่งการสอบผ่านก้อผ่านมาถึง..--..
    และล่วงเลยมาถึงตอนนี้ก้อ 1 อาทิตย์แล้ว
    อ้อ++ยังหลงเหลืออีก 1 ตัวคือ คอมฯธุรกิจ
    ตั้งวันที่ 4 อ่ะอยากกลับบ้านแล้ว
    คิดถึงคนที่เค้ารอคอยการกลับไปของอ๊อฟจัง.....
    แต่ก้อปลอบใจตัวเองว่าอืกไม่นานหรอกที่ความฝันจะเป็นจริง
    แต่กว่าจะได้กลับก้อตั้งวันที่ 8 ตุลาอ่ะ
    ก้อวันที่ 6 ตุลานี้อ๊อฟกับเพื่อนๆลงชื่อจะไปเลี้ยงอาหารคนที่เค้ามีปัญหาทางจิตอ่ะ
    ที่สถานสงเคราะห์วังทอง ที่พิดโลกนี่แหละ
    สอบเสร็จก้ออยากทำความดี ทำบุญบ้าง
    เพราะว่ามาอยู่ที่นี่ไม่ค่อยได้ทำบุญเท่าไรเลย
    ++..^_^..++
    แล้วจะเก็บภาพความประทับใจฝากเพื่อนๆแล้วกันนะ
    อย่างต้องวันที่ 8ก้อต้องลงทะเบียนเรียนด้วย555+++
    งั้นก้อมีเวลากลับไปบ้านแค่ม่ายกี่วันเองอ่ะ..
    เพราะเห็นว่าต้องกลับมาที่ม.ก่อนเปิดเรียน 1อาทิตย์เพื่อเตรียมงานชมรม NIC
    โอ๊ย!!!ม่ายอยากคิดเลยว่ามันจะเหนื่อยขนาดไหน
    งาน งาน งาน งานทั้งปีอ่ะ
    ไหนจะชมรม Accounting Club อีก
    กรรมจิงๆแต่ผลตอบแทนที่ได้มันก้อทำให้หายเหนื่อยเลย
    สนุกสนาน ฮา เหนื่อย ปวดหัว มีหมดทุกรสชาติ55+++
    ก้อเลือกแล้วนิ ก้อต้องตั้งใจทำต่อไปนะจ๊ะ....อิอิ
    +++ไม่รู้ว่าคะแนนสอบจะเป็นยังไงบ้างน้า
    อยากรู้จังเลย ต้องรออีกตั้งหลายวันอ่ะ
    กว่าที่คะแนนจะออก ตื่นเต้นจัง
    อย่ากลัว..ก้อเราทำดีที่สุดแล้วนี่
    ก้อต้องรับผลนั้นสิ ...เมือ่วานสอบจีน ปวดหัวมากๆๆๆๆตาลายหมดเลยกว่าจะสอบเสร็จ
    .....แต่ไงก้อเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆทุกคนนะคะ สู้ๆสู้ตายนะ เพื่ออนาคต
    ++...++
    ++ตอนนี้ก้อรอคอยเวลาแห่งการเดินทางกลับบ้านที่กำลังจะดำเนืนถึงนะอ๊อฟ++
    ....555++วันนี้แอบมาสนองตัณหาตังเองด้วยการเล่นเนตซะ หลังจากหายไปนานนนนนนนนนนนนนนน
    มากเพราะว่าอ่านหนังสือสอบ  ม่ายมีการคุยโทรศัพท์ มีก้อน้อยมากจากที่เป็นอยู่
    (หรือเป็นเพราะว่ามีเหตุผลอื่นด้วยน้า..อิอิ)
    ปายแล้ววันหลงคงได้เจอกันนะทุกๆคน
    September 15

    โย่วๆๆๆๆ ได้เข้ามาอีกแล้ววววว

    กุหลาบแดงหัวใจสีแดงกุหลาบแดงT_Tนี่แหละชีวิตนักศึกษา
    จริงๆ ก้อเราเป็นสาวบัญชีอ่ะนะ..
    555+++ดีใจจังที่ได้เข้ามาอีกแล้ว หายไปซะหลายวันเลย
    เดี๋ยวนี้เล่นเนตบ่อยมากๆเลย สาเหตุหลักๆคือ งานเยอะมากๆๆ
    เลยต้องได้แตะคอมประจำ ก้อเลยออนซะเลย
    สนองตัณหาตัวเองซะก่อนที่จะทำงาน
    เฮ้อ!! เหนื่อยๆๆๆๆเหนื่อยจริงๆตอนนี้ สารพัดงาน สารพัดปัญหา
    มากมายเข้ามาในชีวิต จนจะจัดรัเบียบชีวิตตัวเองม่ายทันอยู่แล้วเชียวอ่ะ
    เวลามันไม่เคยพอจิงๆนะเนี่ย
    ตอนนี้มีหลายสิ่งหลายอย่างเข้ามาในชีวิต งาน คน เพื่อนๆใหม่
    แต่ม่ายค่อยอยากรับใครเข้ามาในชีวิตให้มากเลย
    เบื่อๆยังไงก้อม่ายรู้  นี่แหละน้อ ชีวิตจริงๆเลย
    จะมีใครเข้าใจชีวิตอ๊อฟบ้างไหมเนี่ย
    ว่าตอนนี้คิด รู้สึกยังไง
    อย่าทำให้ลำบากใจไปมากกว่านี้เลยนะ....ขอร้อง
    จะสอบแล้วด้วยอ่ะ กลัวว่าจะบังคับใจตัวเองม่ายได้อ่ะ
    กุหลาบเฉา กุหลาบเฉา^_^ เมื่อคืนก้อไปอ่านหนังสือโต้รุ่งมา จะสอบทีรายนเป็นอย่างนี้ทุกทีเลย
    ที่คณะเกษตร ตั้งแต่ 4ทุ่มกว่าๆจนถึงประมาณตี 2 แล้ว
    กลับมาอ่านต่อที่หอเพราะว่าทนยุงกันม่ายไหวแล้วววว
    อ่ายต่อที่หอจนถึงเกือบๆตี5 ก้ออันเชิญขึ้นห้อง
    ซักผ้าค่ะ กว่าจะเสร็จก้อปาเข้าปายตี 5กว่า
    ไหนจะมาอาบน้ำอีกอ่ะ ก้อเกือบๆจะ 6 โมงได้
    .....ตื่นมาต้อนรับวันใหม่พร้อมเสียงโทรศัพน์ตอน 6 โมงครึ่งกว่าเห็นจะได้
    .....ดีใจมากๆๆๆๆๆๆเลย....
    แล้วนอนต่อค่ะ แบบว่าง่วงมากๆ
    และก้อต้องตื่นมาอีกเพราะเสียงโทรศัพน์ตอน 10 โมงกว่าได้
    คราวนี้ก้อดีจายนะ แต่ม่ายรู้จะทำงายดี
    สรุปว่า  ตอนนี้ต้องออกไปทำรายงานบัญชีต่ออ่ะ
    แวะเข้ามาเพ้อเจ้อนิดๆ
    555+++ชีวิตมันก้อเป้นแบบนี้อ่ะนะ
    เฮ้อ!!!ยังอ่านหนังสือม่ายจบเลยอ่ะ
     
    สู้ๆสู้ตายนะอ๊อฟแอ๊ฟและเพื่อนๆทุกคนด้วยนะคะ..^_^  เกาะที่มีต้นปาล์ม
    September 13

    เธอจะรับรู้บ้างไหมอ่ะ

    วันนี้บ้านเธอฝนตกมั๊ย???....ฉันไม่รู้หรอก  รุ้ก็เพียงแต่...ที่นี่ฝนตกหนักมาก

         เสียงลมคร่ำครวญมาตามสายฝน หอบความหนาวเย็นยะเยือกกระซิบผ่านหูของฉัน ฟังแล้วรุ้สึกเหงาเปล่าดายอย่างไรบอกไม่ถูก เหมือนความคิดถึงของฉันเลย จริง ๆ นะ

         ฉันเคยฝากความคิดถึงไปกับสายลมในวันที่ฝนตกหนัก เพราะต้องการบอกคนที่รักและคิดถึง...คนนั้น ให้ได้รับรู้ถึงความรู้สึกของฉัน แม้จะไม่ได้เจอหรือพูดคุยกัน...แต่ก็อยากบอกให้รู้ว่าคิดถึงมากแค่ไหน

         ฉันไม่รู้อีกนั่นแหละว่า สายลมผู้รับฝากสารจากห้วงความรู้สึกของฉัน จะทำสำเร็จหรือไม่ แต่คราใดที่ฝนตก ฉันมักจะได้ยินเสียงสะท้อนเสียงนั้น เสียงที่ฉันเคยฝากมันกับสายลม ลอยมากระทบที่หูฉันเสมอ ฉันพยายามคิดนะว่า...จุดหมายปลายทางของฉัน คงได้รับข้อความแห่งความคิดถึงนั้น แล้วฝากมันกลับมากับสายลมในวันฝนตกนี้เช่นกัน    ใช่มั๊ย????? 

    อยากลองหยุดวิ่งตามเขาเหมือนกันอ่นะ...

     




     

    หากเรา หาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่า . . .
    ทำไม . . . เราถึงรักคนๆ นี้นัก
    แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง . . . รักเพราะรัก


    ฟังดูอาจเลื่อนลอย ไร้จุดหมายเกินไป
    แต่สำหรับคนที่รักกัน . . . เหตุผลเพียงแค่นี้
    ก็เพียงพอ ที่จะสานต่อความรัก . . . ให้อยู่ต่อไป

    แต่กับคนที่เรารักเขา . . . แล้วเขาไม่รักเรา
    ไม่เคยจะมองเห็น แม้แต่คุณค่า ในตัวเรา
    ต่อให้เรา หยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน
    หรือให้เหตุผลมากมาย. . . ในคำว่า รักที่เรามีให้
    เขาก็คง มองไม่เห็นมันเหมือนกัน


    และกับคนประเภทนี้ . . .
    ยิ่งเราเรียกร้องมาก แค่ไหน . . .
    ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจ . . . ให้กับเราเท่านั้น

    ถ้าคุณ มีความสุขกับมัน . . . ก็ดีไป
    แต่สุข . . . แล้วเหนื่อยใจ ก็น่าคิดเหมือนกัน
    คนเรา . . . เหนื่อยแล้วก็ต้องพัก
    ต้องหาทางออก ที่ทำให้เราดีขึ้น


    กับเรื่องของความรัก ก็เช่นกัน
    เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง
    ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง . . .
    แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน
    คุณอาจรู้สึกดีกว่า . . . การต้องวิ่งตามใครคนนั้น

    อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . . .
    การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้น . . . ไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย

    ความจริงแล้ว . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย
    ถ้ายังไขว่คว้าหารัก แต่ยังไม่พบเจอคนที่รักเราจริง
    ก็อย่าฝืนที่จะรัก . . . เดี๋ยวจะเสียใจทีหลัง
    ถ้าเสียใจ ก็ขอให้คิดถึงตัวเองให้มากๆ
    แล้วบางทีสิ่งดีๆ . . . ก็อาจรอเราอยู่ในวันข้างหน้า


     

    จุดจบของมือที่ 3หรือว่าของคนมาทีหลัง..

     

    ระหว่างที่คบกับเขา ฉันรู้ตัวเองดีมาตลอดว่า . . .
    ฉันเป็นมือที่ 3 แต่ถ้าพูดไปแล้วใครจะเชื่อล่ะว่า . . .
    ฉันไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้อยากจะเป็นมือที่ 3
    เขาทำให้ฉันรักเขา รักมากเกินกว่าที่จะยอมตัดใจ
    และก้าวเดินออกมาในวันที่รู้ว่า . . . เขามีใครอยู่แล้ว

    เราคบกันได้ 1  ปี . . .
    ตลอดเวลาที่คบกัน เขาทำให้ฉันเชื่อว่า  . . .
    ถึงแม้ว่าวันหนึ่งระหว่างฉันกับเขาต้องจบลง
    เหตุผลก็ไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนั้น  . . .


    ในวันสุดท้ายเขาก็ยังปฏิบัติต่อฉันเหมือนเดิม
    แต่ก็มีอะไรบางอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกแปลก ๆ
    จนวันรุ่งขึ้น . . . ฉันโทรไปหาเขา
    และได้ฟังคำพูด ที่ทำให้โลกของฉันมันหยุดหมุน


    “ผมเลือกเขา . . . เราเลิกคุยกันเถอะผมม่ค่อยว่าง ไว้ว่างๆค่ยคุยกันนะ”
    ฉันชาไปทั้งตัว ร้องไห้โดยไม่อายใคร
    พยายามขอให้เขากลับมารักฉัน
    แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร


    นี่น่ะหรือ คือ บทสรุปของมือที่ 3
    ที่ถูกใครต่อใครตราหน้าว่า เลว ชอบแย่งของคนอื่น
    มีมือที่ 3 คนไหนบ้างที่ถูกทิ้งอย่างน่าสมเพชอย่างฉัน . . .
    เฮ้อ . . .เศร้าใจจัง

     

     

    เมื่อรักจบลง!... ใครคือคนผิด?

     


     

     

    เรื่องความรัก . . . เมื่อมันจบลง
    มักต่างฝ่ายต่างคิดว่าอีกฝ่ายเป็นคนผิด
    โทษกันไปโทษกันมาว่า . . . ตัวเองไม่ผิด
    แต่ถ้าเรามานั่งคิดจะรู้ว่า . . . ไม่มีใครผิด หรือผิดทั้งคู่

    อยากบอกว่าสับสนไปหมดแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นกับเรา?
    ใครคือคนที่ผิด. . . เราหรือว่าเขาคนนั้น
    เราผิดที่เราไม่ห้ามใจตัวเอง. . .
    เราผิดที่เราหลงรักเขา. . .
    เราผิดเหรอ? . . . ที่ห้ามใจของตัวเองไม่ได้

    ทุกครั้งที่ผ่านมา เราเลือกที่จะเก็บมันเอาไว้กับตัวเอง. . .
    มากกว่าที่จะเอ่ยบอกใครคนนั้น ที่เราแอบรัก เพราะเรากลัว. . .
    กลัว. . . ว่ามันจะไม่มีวันดีๆอย่างเมื่อวานอีกแล้ว
    กลัว. . . ว่าความรู้สึกดีๆ ที่เขามีให้มันจะหมดไป
    กลัว. . . ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม

    แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ได้เห็นหน้า ได้พูดคุยบ้างก็ยังดี
    . . . ไม่ต้องการมากไปกว่านี้เลย
    จนวันที่เรามีตัวจริง  ความรู้สึกนี้ก็หายไป
    จนเกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่า. . . มันเป็นอย่างไร
    ลืมรสชาติของความเจ็บปวดของการแอบหลงรักใครสักคน
    โดยที่เขา ไม่มีวันรู้ว่ามันเป็นอย่างไร 


     
    จนวันนี้ . . .วันที่เราได้เจอเขาคนหนึ่ง
    เหมือนคนทั่วๆไป ไม่มีอะไรเด่น
    นอกจากความมีมนุษย์สัมพันธ์ดี ที่มีให้ ความมีน้ำใจที่เต็มเปี่ยม
    ตลอดเวลาที่ผ่านมา  ความรู้สึกที่มันเกิดขึ้นระหว่างเรากับเขา

    มันก็ระบุไม่ได้เหมือนกันว่าเป็นอะไร
    "เพื่อน" หรือ "คนพิเศษ" ทุกอย่างมันไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้น
    ใช่ก็ไม่ใช่ จะไม่ใช่ก็ใช่
    ไม่อยากเออออไปเอง ว่าเขามีใจให้. . . ว่าเขาสนใจ

    เพราะเขายังทำแบบนี้กับอีก 10 คนอื่นๆ ไม่ได้แตกต่างจากเราเลย 
    เขาผิด. . . แล้วผิดเพราะอะไรล่ะ ไม่รู้เหมือนกัน?
    ส่วนเราผิด. . . ที่มาคิดเกินเลยกว่าคำว่าเพื่อน
    ผิด. . . ที่ไม่ยอมห้ามตัวเอง. . . ไม่รู้เหมือนกันเพราะอะไร 


     
    บอกตามตรงว่า . . เสียศูนย์มาก
    เรียกว่าเสียการทรงตัวไปเลยล่ะ ณ ชั่วโมงนี้
    คิดไม่ออก บอกไม่ถูก และไม่มีอะไรจะพูดเลยแม้แต่คำเดียว
    มันตื้อๆๆ ตึ๊บๆๆยังไงบอกไม่ถูก เหมือนโดยไม้หน้าสามตีหัว
    สุดท้ายมันเลย กลัว. . .  แต่ไม่รู้ว่ากลัวอะไรเหมือนกัน 


     
    และแล้ว. . . วันนั้นก็มาถึง
    วันที่เราเจ็บสุดๆ กับคนที่เราแอบหลงรัก และคิดว่าเขารักเราด้วย
    เขาพาใครมาแนะนำให้เรารู้จัก และบอกกับเราว่า… "นี่คือแฟนเรา"
    ตอนนั้น. . . ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน

    ที่คิดว่าเขามีใจให้เรา. . .มันกลับไม่ใช่
    เราได้แต่ถามตัวเองว่า . . .
    "ทำไมเขาไม่เลือกเรา"
    "ทำไมเขาไม่รักเรา"

    "ทำไมเขาทิ้งเราไปง่ายจัง"
    "ทำไมความรักของเรา มันไม่มีค่าอะไรเลยเหรอ"
    "ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทำไมเขาต้องทำดี และเหมือนมีใจให้เรา"

    . . . และ ทำไมทำไมทำไม อีกนับล้านที่มันวิ่งไปมาจนแทบจะบ้า
    จนสุดท้ายมันก็ยังไม่ได้คำตอบ . . .
    และมันยังคงเป็นคำถามที่ค้างคาใจ กับฉันจนกระทั่งทุกวันนี้…

     

     

    September 12

    ^-^มาแว้ววววววววววว

    555++++ในที่สุดก็ได้เข้ามา UP อีกซะที
    หลังจากห่างหาบไปหลายวันเลย  งานค่ะงานอีกแล้ว
    ทำเอาเราม่ายมีเวลาเลยยยยยย
    เหนื่อยๆมากๆๆไหนจะเรื่องปัญญหาหัวใจที่ยังไม่จบไม่สิ้น
    แล้วยังมาเกิดเรื่องช่วงจะสอบFinal อีกนะ กรรมอะไรจะปานนั้นเนี่ย
    แต่ยังไงก้อบอกกับตัวเองไว้แล้วแหละว่า จะไม่ร้องไห้เด็ดขาด...
    แต่ยังม่ายรู้เลยว่าจำทำได้ป่าว อยากร้องไห้มากๆเลยแต่..อีกใจก้อม่ายอยากร้องเพราะว่า..
    เสียดายน้ำตา อีกอย่างคือ เราต้องเข้มแข็งสิ จะมาร้องให้ได้ไง
    ถ้าแม่รู๋คงเสียใจแย่เลยอ่ะ ส่งมาเรียนแต่กลับมาร้องไห้อ่ะ
    เป็นเด็กม่ายดีเลย..++++
    สรุปว่า..ม่ายว่าจะเสียใจยังไงก็จะไม่ร้องไห้เด็ดขาด
    กำลังใจส่วนใหญ๋ที่อยู่ได้ทุกวันนี้ยอมรับเลยว่ามาจากเพื่อนๆทั้งหมดในกลุ่ม
    "ขอบคุณนะเพื่อนๆทุกคนที่เปงห่วงและให้กำลังใจกะเค้า"
    ยังไงก็จะสู้ๆนะอ๊อฟแอ๊ฟเพื่ออะนาคตจ้า!!!!!
    นี่ก็ได้เวลาเอารูปมาลงซะที ดองไว้นานเลย มีรูปตอนม.ปลายด้วยพึ่งหาเจออ่ะ
    ตลกดีอ่ะชีวิตม.ปลาย
    ไงก้อเข้ามาเมมให้ด้วยนะทุกๆคน
             ขอบคุณค่า
     
    September 03

    จะมีไหมสักคน

    kapook_18802.gif 

    ในโลกที่กว้างใหญ่ใบนี้
    จะมีไหม...ใครสักคนที่รักด้วยหัวใจ ไม่ใช่แค่เปลือกภายนอก
    จะมีไหม...ใครสักคนที่รัก และเข้าใจตัวตนที่แท้จริง

    จะมีไหม...ใครสักคนที่สามารถพูดคุยกันได้ทุกเรื่องอย่างสบายใจ

    จะมีไหม...ใครสักคนที่คอยห่วงใย และหวังดีต่อกันอย่างจริงใจ

    จะมีไหม...ใครสักคนที่พร้อมจะให้อภัยได้เสมอ ในยามที่ผิดพลาด

    จะมีไหม...ใครสักคนที่คอยซับน้ำตา และปลอบใจเมื่อเสียใจ และร้องไห้

    จะมีไหม...ใครสักคนที่สายตาของเค้าจะไม่เปลี่ยนไป เมื่อฉันทำตัวเปิ่นๆ หรือดูไม่ดี

    จะมีไหม...ใครสักคนที่ทำตัวเสมอต้นเสมอปลาย ไม่เปลี่ยนไปตามเวลาที่เปลี่ยนแปลง

    จะมีไหม...ใครสักคนที่คอยเป็นกำลังใจในยามที่ฉันท้อแท้ อ่อนล้า และผิดหวัง

    จะมีไหม...ใครสักคนที่มั่นคงในวันนี้ และต่อต่อไป

    จะมีไหม...ใครสักคนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างกันไปตลอด

    จะมีไหม...ใครคนนั้น

      1147789250.gif1147789250.gif1147789250.gif 1147789250.gif1147789250.gif

     

    ..กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม

     
     
    รักเธอที่สุดแล้ว...ที่สุดเท่าที่จะรักได้
    รักแบบที่ไม่เคยรักใครมาก่อนเลย
    หวังว่าเราคงได้กลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ..ลิงน้อย
     

    ★*.¸¸.**.¸¸.*★หากคำว่า "รัก" ไม่มีค่าอะไร★*.¸¸.**.¸¸.*★

     

     

     

     "ความรัก" ไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน
    แต่ในเมื่อวันนี้มีแต่เพียงคำว่า "รัก"
    "รัก" ที่ให้ไปหมดทั้งหัวใจ

    ดูเหมือนว่า
    ไม่เคยมีค่าในความรู้สึกของคนที่เรารักเลย
    ไม่มีโอกาสที่จะได้หวังในสิ่งที่ปรารถนา
    ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะคิดว่าจะได้รับ "ความรัก" จากเค้า

    แล้วจะมีประโยชน์อะไร
    ในเมื่อรักแล้วมีแต่ช้ำ

     

    ★*.¸¸.**.¸¸.*★บางสิ่ง...ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต★*.¸¸.**.¸¸.*★

     

     

     

    ความฝันเป็นสิ่งสวยงาม
    แต่มันจะไม่เกิดขึ้น ถ้ามัวแต่ฝันอยู่อย่างนั้น
    ความหวังเป็นเหมือนกำลังใจ
    แต่มันก็จะไม่สมหวังเช่นกัน ถ้ามัวแต่หวังอยู่อย่างนั้น
    แต่ก็ใช่ว่า เมื่อก้าวเดินตามฝัน หรือทำตามความหวังแล้ว
    มันจะสำเร็จตามที่ใจต้องการเสมอไป
    สำหรับบางอย่าง มันก็ต้องเผื่อใจไว้บ้าง
    มันอาจจะไม่เป็นอย่างนั้น มันอาจจะไม่เป็นอย่างนี้
    อย่างที่เราต้องการให้มันเป็น
    ไม่ใช่ว่าเราไม่ดี
    แต่เป็นเพราะว่าเราดีไม่พอ
    ก็ไม่ใช่อีกแหละ แท้จริงแล้วก็เป็นเพราะ มันไม่เหมาะสมกับเรา
    ไม่ใช่เราไม่เหมาะสมกับมัน

    บางสิ่งบางอย่าง เมื่อเราเลือกที่จะเดินตามมัน เพื่อไขว่คว้าหา
    ก็ต้องทำให้เราพบกับความผิดหวังอยู่เรื่อย
    แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจบ หรือหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง
    บางทีความมั่นใจ หรือการตั้งความหวังไว้สูงมาก
    ก็อาจจะเป็นดาบที่ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเราเองได้เหมือนกัน
    แม้บางครั้ง ต้องพบกับความผิดหวังจากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
    ก็อย่าถึงกับร้องไห้เสียใจ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ หรือทำร้ายตัวเองทางอ้อมเลย
    เพราะแต่ละสิ่งก็ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต
    ถ้ามันคือทุกอย่างของชีวิต
    เราก็คงไม่สามารถยืนหยัดอยู่จนถึงทุกวันนี้หรอก
    เพราะฉะนั้น จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด เมื่อล้มก็ลุกขึ้นใหม่
    แม้จะลุกช้าและยากลำบากสักแค่ไหน ก็ยังดีกว่าไม่พยายามจะลุก
    และนั่งรอคอยความหวังอยู่ตรงที่เดิม
    เมื่อเหนื่อยก็หยุดพัก แล้วค่อยเริ่มต้นใหม่
    บางครั้งการแสวงหาสิ่งใหม่ๆ ก็เป็นเรื่องดี เพื่อที่จะได้พบกับสิ่งดีๆ ที่ดีกว่าเดิม
    แต่บางครั้ง สิ่งเดิมๆ อาจจะดีกว่าสิ่งใหม่ๆ ที่กำลังพยายามค้นหาอยู่ก็ได้นะ

     

    นี่แหละมันคือเราจริงๆๆ

     
    เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย
    สุขและทุกข์ที่ล่วงเลยมันทำให้เรายิ่งผูกพัน
    แต่เวลา คือสิ่งเลวร้ายอีกเช่นกัน
    เวลาช่างแสนสั้นมันทำให้เราต้องจากกัน

    สุดเส้นทาง ปลายขอบฟ้า
    ชะตาได้กำหนด ไม่อาจจะพบกัน
    แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
    ภาพเก่าคืนย้อนมา จุดจบคือน้ำตา
    และรักที่ยังไม่เคยจางหาย 

    แม้ว่าวันนี้ เธอจะอยู่แสนไกล
    แต่ความทรงจำดีๆ นั้นไม่เคยจางหาย ตราบที่ดาวเต็มฟ้า
    เธอยังคงวนเวียนในหัวใจ
    หลับให้สบาย สักวันคงพบกัน

    "สุดที่รัก" 

    Image and video hosting by TinyPic

      

    ทำไมต้องเกิดเรื่องนี้ขึ้นดวยล่ะ

    555+++ดีใจจังในที่สุดก็ได้มีเวลาเข้ามาupสเปสซะที 
    หายไปนานเลยอ่ะงานเยิมากกกกขอบอก
    ไหนจะชมรม NIC ไหนจะรายงานสารพัดดรายงานที่อาจารย์ทยอยกัน
    สัง่มามากมายขนาดนี้ ไม่ได้คิดเลยว่เราจะเวลาทำทันหรือเปล่า
    ตอนนี้ไค่อยมีอารมณ์คุยกะใครเลย เกิดเองที่ไม่พึงประสงค์ขึ้น เซ้งมากเลยอ่ะ
    ไม่อยากให้มันเกิดหรอกนะ วันนั้นคงเป็นวันที่ซวยที่สุดแล้วทั้งเค้าและเราอ่ะ
    หลังจากวันนั้นเรา2คนเหมือนกับว่าห่างกันมากขึ้นเลยอ่ะ
    มันคงยังไม่จบลงตรงนี้ใช่ไหมอ่ะ
    อยากให้เรากลับมาคุยกันเหมือนเดิมจะได้หรือเปล่าอ่ะ
    ยังไงก้อ.คิดถึงเธอคนนั้นมากๆนะและขอให้นู้ไว้ด้วยว่าเค้ารักเธอนะ"