ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... ถึงไม่มีรสชาติแต่ก็ขาดไม่ได้
ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... ทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้
ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... บางครั้งเราก็ต้องการมากแต่บางครั้งมันก็น่าเบื่อ
ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... มันทำให้เรารู้สึกสดชื่นและมีกำลังใจจะทำอะไรต่อ
ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... มันอาจจะดูเหมือนไม่มีอะไร

แต่มันกลับมีอิทธิพลต่อชีวิตเรามาก

ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... น้อยไปก็กระหาย มากไปก็เอียน
ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... ยิ่งห่างเหินมันนานเท่าไร ยิ่งกระหายมันมากเท่านั้น

ใครจะ "ขัดขวาง" ความรัก คงจะไม่สำเร็จอย่างที่คิด
ใครจะ "ตัดใจ" จากความรัก คงจะทำไม่ได้เช่นกัน

หรือใครที่คิดจะ "ลืม" ความรักล่ะก็ ไม่มีทางเหมือนกับน้ำเปล่า
คุณลืมน้ำเปล่าได้หรือ ?อย่าเข้าใจว่า ความรักคือน้ำหวาน หรือน้ำอัดลมซ่าๆ น้อยไปก็กระหาย มากไปก็เอียน
ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... ยิ่งห่างเหินมันนานเท่าไร ยิ่งกระหายมันมากเท่านั้น

ใครจะ "ขัดขวาง" ความรัก คงจะไม่สำเร็จอย่างที่คิด
ใครจะ "ตัดใจ" จากความรัก คงจะทำไม่ได้เช่นกัน

หรือใครที่คิดจะ "ลืม" ความรักล่ะก็ ไม่มีทางเหมือนกับน้ำเปล่า
คุณลืมน้ำเปล่าได้หรือ ?อย่าเข้าใจว่า ความรักคือน้ำหวาน หรือน้ำอัดลมซ่าๆ

ความรักเหมือนดาวตก

การมองหาความรัก

ก็เหมือนกับการที่เราพยายามมองหาดาวตกถ้ายังไม่ถึงเวลาที่มันจะเกิดเราก็ไม่มีทางได้เจอ

ฉันเชื่อว่าบางสิ่งบางอย่าง เราก็ไม่ได้มันมาจากการ " ตามหา"

เหมือนกับดาวตก ที่ต่อให้แหงนหน้ามองหาจนคอแทบหัก

ถ้ายังไม่ถึงเวลาที่มันจะเกิด มันก็ไม่มีทางที่เราจะได้เห็น

และต่อให้เราพยายามมองดาวอังคารที่ส่องสว่างอยู่บนฟ้า

แล้วเฝ้าอธิษฐานให้มันตกลงมา

ถ้ามันไม่ใช่ดาวตก... ให้พยายามแค่ไหนมันก็ไม่ใช่

การมองหาความรักก็เหมือนกับการที่เราพยายามมองหาดาวตก

ถ้ายังไม่ถึงเวลาที่มันจะเกิดเราก็ไม่มีทางได้เจอ

แต่อย่าเพิ่งใจร้อนกับเรื่องของความรักเลยค่ะ

มันจะทำให้เราทุรนทุรายกับการใช้ชีวิตซะเปล่าๆ

บางที ...ตอนนี้คนๆ นั้นของเราอาจกำลังเดินเล่น

อยู่ตรงไหนสักส่วนของโลก หรืออาจอยู่ใกล้ๆ เราก็ได้

ระวังนะ... ยิ่งเราออกเดินทางตามหา

อาจกลายเป็นว่าเรายิ่งเดินห่างจากเขาไป

การเจอกันอาจช้ากว่าที่น่าจะเป็นซะอีก

อย่าน้อยเจอกันช้าก็ยังดีกว่าไม่เจอ

ทั้งหมดก็แค่ความรู้สึก ของใครคนนึงคือตัวเราเองในตอนนี้

เธอเลือกที่จะขาดสิ่งไหน

ไม่มีอากาศ ...ก็ไม่มีลมหายใจ

ไม่มีความรัก ยังหายใจได้..เหมือนทุกวัน


อากาศไม่ต้องเสาะแสวงหา

แต่ความรักจะได้มาต้องบากบั่น

อากาศได้มาง่ายๆ และมีอยู่มากมายร้อยพัน

ส่วนความรัก แม้เพียงฝัน..ก็สุขใจ


อากาศแทบไม่มีน้ำหนัก

ส่วนความรัก ใครก็เห็นว่ายิ่งใหญ่

อากาศ ไม่เคยสร้างความเสียใจ

หากความรัก ทำให้ต้องร้องไห้ มีน้ำตา


อากาศ ทำให้ทุกชีวิตดำรงอยู่

และความรัก ทำให้ลมหายใจทุกอณูมีคุณค่า

อากาศมองเห็นได้ยากด้วยสายตา

ส่วนความรัก เห็นด้วยตารู้ด้วยใจ...มีอากาศโลกก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่

มีความรักโลกจะกลายเป็นสีชมพูหวานไหว

สำหรับอากาศ เข้า-ออกตามลมหายใจ

แต่ความรักหากมีไว้..ก็ไม่อยากสูญเสียไปสักนิดเดียว


ดูแลรักษาอากาศว่าลำบาก

ดูแลความรัก ยิ่งยุ่งยาก หากไม่ชอบแลเหลียว

อากาศมากเท่าไหร่ ...ก็ไม่กลมเกลียว

ความรักแม้บางเบาก็แน่นเหนียว...และผูกพัน


ส่วนประกอบของอากาศสามารถบรรยาย

แต่ความรักไม่อาจอธิบายด้วยคำสั้นๆ

อากาศ อาจดี-แย่ แต่ละวัน

ส่วนความรักนั้น จะยังคงอบอุ่นกรุ่นหัวใจ ...


"ความรัก" กับ "อากาศ"

หากถามฉันว่าเลือกที่จะขาดสิ่งไหน

แม้อากาศจำเป็นสักเพียงใด

ในโลกที่ความรักสิ้นไร้ ..ก็ไม่อาจทนอยู่ได้ เช่นกัน.

การรักใครสักคนระยะเวลาของความรักมักเนิ่นนานเท่ากับความคิดถึง
เพราะทั้งคู่มีเส้นทางเดียวกัน ความคิดถึงเดินทางพร้อมกับความรักเสมอ

.....ได้กลิ่นความคิดถึงบ้างมั้ยคะ....
ฉันฝากสายลมที่พัดเอื่อยๆในยามค่ำคืนพัดพาความรู้สึกทั้งหมดไปหาคุณ
ระวังความคิดถึงล้มทับนะคะ ^^

เรามีฉายาของกันและกัน คุณคือ Mr.Busy ยุ่งเสียเหลือเกินนะคะคุณผู้ชาย
ส่วนฉันก็ว่างเสียยกใหญ่เลยได้ตำแหน่งเจ้ Online ไปครอบครอง

ช่วงนี้งานกำลังเร่ง คุณคงแทบไม่มีเวลาพักผ่อนเลยสิคะ
คุณคะ...รักเล็กๆ ณ มุมของหัวใจฉันก่อตัวขึ้นทีละน้อยทีละน้อย
พร้อมกับความคิดถึงที่กำลังเติบโต

หันมาทางนี้สิคะ....อาจช่วยให้คุณดีขึ้น หายเหนื่อยทั้งกายและใจ
รอยยิ้ม...อ้อมกอดแห่งความรู้สึกกำลังรอคอยคุณ....ที่ตรงนี้
ฉันอยู่ตรงนี้ เป็นคนที่รักคุณ และเป็นคนรักกัน

แม้ว่าเราจะต่างกันเหลือเกิน
คุณถนัดวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ ฉันรักศิลปะ บทกวี
คุณชอบพิซซ่า ฉันกินขนมจีน
คุณชอบสีแดง ฉันชอบสีขาว (แต่รวมกันก็เป็นสีชมพูนะคะ) ^^
หัวใจเราถึงกัน....นั่นก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับคำว่า "เรา" แล้วล่ะค่ะ

ฉันชอบนั่งมองทุ่งดอกหญ้าที่กำลังล้อเล่นกับสายลม
ฉันยังเคยชวนคุณมาฟังนิทานของสายลมและดอกหญ้าด้วยกัน

......ยังจำได้มั้ยคะ.....

"สายลมจ๊ะ.....พวกเธอไปถึงไหนกันเหรอ" เสียงใสๆของดอกหญ้าถามอย่างใคร่รู้

"ไปยังอีกฝั่งของท้องฟ้าจ๊ะ ผมมีหน้าที่ส่งความคิดถึง" สายลมตอบอย่างใจดี

"แล้วทำไมต้องส่งความคิดถึงด้วยล่ะจ๊ะ" เธอถามขึ้นมาด้วยความสงสัย

"ดอกหญ้าเคยได้ยินคำอ้อนวอนของหญิงสาวที่มีความรักมั้ยจ๊ะ
พวกเขามักวอนขอต่อสายลมให้พัดพาความคิดถึงไปยังคนที่พวกเธอรัก
และสำหรับบางคู่ที่ไกลกัน ความคิดถึงก็ต้องเดินทางไกลตามไปด้วยเช่นกัน
กว่าจะถึงคงใช้เวลานานและคงเหนื่อย ฉันจึงอาสาที่จะช่วยพัดพาความคิดถึงไปเองจ๊ะ"
สายลมตอบอย่างภาคภูมิใจที่ได้ทำหน้าที่ แห่งรักที่ยิ่งใหญ่

"เธอใจดีจังเลย แล้วถ้าฉันจะฝากความคิดถึงไปบ้างได้มั้ย" ดอกหญ้าถามอย่างเกรงๆ

"ได้สิ จะส่งไปที่ไหนล่ะ ฉันจะได้พัดผ่านไปทางนั้น" สายลมตอบอย่างเต็มใจ

"จะส่งไปให้คุณสายลมจ้ะ" ดอกหญ้ายิ้มอย่างจริงใจ

"ให้ฉันเหรอ......ดีใจจัง"สายลมถามอย่างตื่นเต้น

"ก็เธอส่งความคิดถึงให้ใครต่อใครตั้งมากมาย ยังไม่มีใครส่งให้สายลมเลยใช่มั้ย
ฉันเลยส่งความคิดถึงให้สายลมเองไงจ๊ะ หน้าที่ของเธอยิ่งใหญ่นัก
ฉันจะคอยมองดูเธอต่อไปเรื่อยๆนะจ๊ะ" รอยยิ้มของดอกหญ้าเต็มไปด้วยมิตรภาพ

"ขอบคุณมากจ้ะ ของคุณมาก ดีใจจังที่มีใครสักคนคิดถึง"
สายลมยิ้มอย่างยินดีเป็นยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุข

และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา สายลม ดอกหญ้า และความคิดถึงก็อยู่คู่กันไปตลอดกาล

สังเกตกันมั้ยคะ...
ทุกครั้งที่นั่งอยู่ท่ามกลางทุ่งดอกหญ้า
สายลมมักจะหยอกล้อกับดอกหญ้าด้วยความรัก
และนั่นคือสัญญาณของการเดินทาง...
สายลมกำลังพัดพาความคิดถึงส่งไปยังคู่รักมากมาย....

วันนี้ฉันนั่งอยู่บนทิวเขาที่มีทุ่งหญ้าปกคลุม....สายลมพัดผ่าน....
คุณรู้มั้ย ฉันก็ใช้บริการของคุณสายลม
อย่าลืมเปิดหน้าต่างรับความคิดถึงของฉันด้วยนะคะ....คนดีของฉัน
( เอามาจากที่อื่น อ่านแล้วได้อารมณ์เลยเอามาฝากจ๊ะ )

.........................

ดาวดวงน้อยลอยคว้างกลางอากาศ

ก้มลงมองที่ริมหาด...สาดฟองคลื่น

มีเพลงรักจากทะเล เห่กล่อมทุกวันคืน

เปลือกหอยเล็กเล็กคงเริงรื่น สุขใจ

หาดทรายนี้มีแต่เสียงเพลงเศร้า

ค่ำคืนแสนเงียบเหงา...มืดมิดจนใจหาย

อยากเกิดเป็นดาว พราวพร่าง กลางฟ้าไกล

ไม่เหมือนเปลือกหอย ไร้คุณค่าใดใด กร่อมไปทุกวัน

ส่วนดาวดวงน้อยผู้แสนว้าเหว่....

อยากลงไปนอนฟังเสียงกล่อมจากทะเล ตรงหาดสวรรค์

นอนแนบแก้มเบาเบาทรายนุ่มไปชั่วนิรันคร์

เหมือนได้พิงพักอยู่ในบ้าน ไม่ต้องอยู่บนนั้นอย่างเลือนลอย

เพราะสิ่งมีชีวิต มักไม่เคยพอใจ

ต้องการไขว่คว้าเรื่อยไป...จนหัวใจท้อถอย

ยิ่งสูง ยิ่งหนาว ยิ่งปวดร้าวเลือนลอย

หากติดดิน ก็ยิ่งต่ำต้อย กำลังใจลดน้อยลงทุกวัน

มองให้เห็นถึงความสวยงามที่แตกต่าง

หากปล่อยวาง หยุดฟุ้งเฟ้อ เอาแต่เพ้อฝัน

ทุกสิ่งมีคุณค่าในตัวตน หากค้นพบมัน

ไม่ต้องไปถึงแดนสวรรค์ เพราะสุขนั้น อยู่แค่เอื้อมมือ

** ทุกสิ่งมีคุณค่า หากเราหากมันเจอ **

...................

การที่เราได้รักใครสักคน

บางครั้งเราลืมคิดไปว่า

เค๊า..คนนั้น..เป็นเช่นไร

จะไปกันได้ไหมกับเรา

แต่ก็นั่นแหละ..บางทีเราคิดไปว่า

ก็รักไปแล้ว

ต่อให้เธอเป็นอะไร

เราก้รัก

มันเป็นความรักของคนรุ่นใหม่

ที่ไม่ค่อยสนใจใยดีอะไร

ว่ารักจะจีรังยั่งยืนหรือไม่

ไม่ดีก็เลิก..หาคนใหม่

เป็นแบบนี้เรื่อยๆ

แต่รู้ไหมว่า..ถ้าเป็นแบบนี้

ความจริงใจ..มันหาได้ยาก

เปรียบเช่นคน..เจ้าชู้...

ไม่ได้ว่า..ชาย..หรือว่า..หญิง

คนเจ้าชู้..หากถึงเวลา

คิดจะจริงใจกับใครสักคน

หาไม่เจอ..หาไม่ได้..เมื่อต้องการ

นี่คือบทเรียนแห่งรัก

มีอีกมากมาย

เอาไว้ว่างๆจะเขียนมาให้อ่านกันนะ

โบว์..ฝากไว้ด้วยนะคะ..เพราะเป็นน้องใหม่